Androstenon, co to takiego?
O człowieku powiada się, że powstał ze złączenia boskiego pierwiastka ze zwierzęcą materią. O ile o boskim pochodzeniu trudno coś powiedzieć z większą precyzją, o tyle biologia gatunku ludzkiego badana jest z coraz większym zainteresowaniem i fascynacją. Jednym z odkryć współczesnych czasów jest fakt, że naszym zachowaniem kieruje chemia – hormony oraz feromony, a wśród nich androstenon.
O ile hormony są produkowane przez człowieka przede wszystkim na użytek wewnętrzny, to znaczy kierują zachowaniem jednostki, o tyle feromony to substancje głównie społeczne. Wydzielając je człowiek komunikuje swoje miejsce w grupie. Androstenon jest feromonem męskim. Podobnie jak inne feromony, androstenon, generuje bardzo ściśle określony przekaz. Sygnalizuje obecność dominującego samca. Ma to oczywiście konsekwencje w zachowaniu kobiet i mężczyzn będących w otoczeniu osoby produkującej w dużej ilości androstenon. Kobiety na silnego osobnika płci męskiej reagują pozytywnie, choć z pewną rezerwą.
Postrzegają takiego mężczyznę jako atrakcyjnego, męskiego, władczego, niekiedy nawet nieco brutalnego i szorstkiego. Chociaż czują do niego pociąg, także seksualny, to bywa, że będąc przytłoczone jego męskością zachowują nieśmiały dystans. Mężczyźni, jak łatwo się domyśleć, na samca dominatora reagują inaczej. Jeśli sami nie mają cech przywódczych, przyjmują postawę uległą, poddańczą. Najchętniej w ogóle omijają mężczyznę, u którego podświadomie wyczuwają androstenon. Między mężczyznami, których natura równie hojnie wyposażyła w androstenon może dojść do konfliktu burzliwego, niczym pomiędzy dwoma nadludźmi opisanymi przez Friedricha Nietzsche. Jest to oczywiste, biorąc pod uwagę, że stado nie może posiadać dwóch samców alfa i jeśli takowi się spotkają, musi dojść do ustalenia hierarchii. Androstenon i jego wpływ na ludzkie zachowania badano eksperymentalnie. W trakcie jednego z eksperymentów androstenon został rozprowadzony na niektórych w fotelach w kinie. Następnie obserwowano reakcje osób wchodzących na salę. Miejsca, na których znajdował się androstenon były bardzo chętnie wybierane przez kobiety oraz – uwaga – mężczyzn homoseksualnych! Natomiast mężczyźni heteroseksualni omijali androstenon szerokim łukiem, zasiadając w miejscach odległych od feromonowej aury.