Krzesła
Krzesła inkwizytorskie, zwane też jako trony dziewicze czy konfesjonały, bardzo popularne były na terenie Czech, Słowacji, Węgier, Szwajcarii, czy Polski, a wyjątkowo często na obszarze Niemiec, nadzwyczaj często mówiono o nich jako o krzesłach czarownic. Mebel ten był narzędziem niebywale dotkliwych katuszy, swym wyglądem naśladowało duży fotel, z którego na całej powierzchni wystawały kolce i pasy, pozwalające katowi na nieskrępowane torturowanie ubezwłasnowolnionej ofiary.
Nader często wykonane były z drewna, można znaleźć też zabytkowe krzesła stworzone z żelaza. Te ostatnie służyły do jeszcze większych katuszy opierających się na podnoszeniu temperatury krzesła. Podgrzewano krzesło rozpalonym paleniskiem, znajdującym się pod krzesłem. Żar oddziaływał na stalowe siedzisko, przez co rozżarzone do czerwoności kolce zagłębiały się w ciele przesłuchiwanego. Kat zwiększał co więcej ból ofiary, dodatkowo chłoszcząc jego członki, szarpiąc ciało szczypcami, zgniatając palce, lub wykorzystując inne techniki tortur.
Zbite z drewna krzesła zaopatrzone były w skórzane pasy którymi u nieruchomiano ofiarę, dbając przy okazji aby skazany na tyle o ile to tylko możliwe rozsiadł się w fotelu, wykorzystując jak najwięcej kolców po to by poprawić pamięć ofierze. Bazując na informacjach pochodzących z zachowanych jeszcze protokołów sądowych orzekających o winie o czary, przesłuchania kończono nader szybko, a oskarżeni przyznawali się do wszystkich zarzucanych im czynów. Wyjątkowo wyrafinowane okazy krzeseł można jeszcze znaleźć teraz w muzeach Rothenburga i Salzburga.
Komentarze wyłączone.